Liever geen schuimbekkende peuters in het restaurant

DE OPVOEDVRAAG

Hoe krijg jeHollandse kinderen zover dat ze zich gaan gedragen in een restaurant?

MAAIKE BEZEMER Trouw 22 februari 2017

Een krijsende peuter, twee tafeltjes verder. Van die Hollandse, onopgevoede kinderen die maar blijven rondrennen. Bij de opvoedvraag komen regelmatig opmerkingen binnen over restaurantbezoek. Meestal van mensen die géén kinderen hebben. Ze ergeren zich. “Moeten ouders niet zorgen dat anderen rustig kunnen eten? Moeten families met kleine kinderen niet gewoon thuisblijven? Vroeger kregen we een strip te lezen en hielden we onze muil”, schrijft een lezeres.

De toevoeging ‘Hollandse’ is kennelijk een ding. Alsof kinderen hier erger zijn dan elders. Afgelopen week besloot een Italiaanse restauranteigenaar korting te gaan geven aan gezinnen met rustige, beleefde kinderen. Ook daar hebben ze luidruchtige lunches! De aanname dat Franse jongens en meisjes onberispelijk zijn, klopt wel, zegt pedagoge Paula Ingelse. “Die zitten stil tot na het toetje. Keurige kleren aan en alles wat op de bordjes komt, gaat op. Dat is de norm. Eten is belangrijk in de Franse cultuur.”

Dat Nederlandse kinderen soms te veel mogen, kan ze ook bevestigen. Ingelse woont al jaren met haar gezin in de Franse Creuse. Ze werkt er als opvoedkundige en ontvangt Nederlandse vakantiegangers, serveert hen ook maaltijden aan feestelijk gedekte tafels. Chaos, schetst ze. “Een hap nemen en weer opstaan. Sommige kinderen zeggen zelfs: ‘Dit eten moet ik niet’.”

Ingelse vindt het lastig om ouders erover aan te spreken. Liever berispt ze kinderen – die over haar terras fietsen of met eten knoeien – rechtstreeks. “Op een vrolijke manier.” Ze zal de Franse manier van opvoeden niet snel propageren. Die is haar te autoritair. “Franse kinderen volgen het programma van hun ouders, en wie niet luistert, krijgt op zijn kop. Ouders vragen zich ook helemaal niet af of hun kinderen het leuk hebben tijdens het eten.”

Volgens Ingelse moet het juist wel gezellig zijn aan tafel. “Geniet met elkaar van het lekkere eten. Doe een woordspelletje, specialiseer je in het vertellen van moppen. Voor ons als druk gezin is de maaltijd er ook om bij te praten, zeker als we naar een restaurant gaan.”

‘Franse kinderen die twee uur stilzitten? Hoe hard slaan ze die thuis?’

Voor Franse begrippen is ze met die gezelligheid behoorlijk laisser-faire, lacht ze, maar er zijn wel degelijk regels. Haar drie kinderen blijven aan tafel tot iedereen klaar is. Er komen ook geen telefoons of iPads aan te pas. “Dan geef je eigenlijk toe dat er leukere dingen zijn dan samen eten.” Ze krijgen ook nooit een boterham met pindakaas als ze de maaltijd niet zo lekker vinden. Ingelse: “Heel ingewikkeld is dit allemaal niet. Als je duidelijk bent, is het normaal, ook buiten de deur.” Zelfs ouders die het tot nu hebben laten lopen, kunnen hun kroost nog manieren bijbrengen. “Kinderen gaan steeds weer een nieuwe fase in, elk moment kun je aangrijpen om de regels aan te passen.”

Blogger Vala van den Boomen is daar niet zo zeker van. Ook zij is streng. “Gillen, rennen, bij andere mensen aan tafel staan: daar treed ik keihard tegen op.” Maar of een restaurantbezoek succesvol wordt, hangt ook af van karakters. “Mijn zoon kon het drie uur uithouden met een bord eten voor zijn neus, maar met zijn zusje was uit eten gaan een heksentoer. Vaak ging mijn man, of ik, na het bestellen een rondje buiten lopen, tot het eten er was. Franse kinderen die twee uur stilzitten? Hoe hard worden die thuis geslagen?”

Ze vindt dat ouders hun kinderen overal mee naar toe kunnen nemen. “Maar waarom zou je, als je kind heel moeilijk doet. Dat is voor iedereen irritant. Ik heb zelf ook geen zin in een schuimbekkende peuter onder tafel. Drie uur haute cuisine met een kind van twee is natuurlijk ook onzin.”

Voor Me-to-we, ‘online magazine voor ouders met een leven’, gaat Van den Boomen regelmatig op zoek naar plekken die leuk zijn voor alle partijen, waar je als ouder dus geen pannenkoeken hoeft te eten. De faciliteiten kunnen beter, zegt ze. De columniste woonde drie jaar in Californië. “Daar zijn ze al meer van de quick bite, dat is makkelijker, maar restaurants vinden gezinnen vaak ook leuk. Overal zijn kinderstoelen, speelhoeken en kleurpotloden.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s